|
დაუსრულებელი მოთხრობები (ასევე ცნობილი, როგორც 'დაუსრულებელი მოთხრობები ნუმენორსა და შუამიწეთზე') - ჯ.რ.რ. ტოლკინის მოთხრობების კრებული, გამოცემულია 1980 წელს, კრისტოფერ ტოლკინის მიერ. ეს არის გამაოგნებელი კოლექცია. განსხვავებით 'სილმარილიონისაგან', სადაც მოხდა პოეზიის ფორმის მქონე ბევრი ნაწყვეტის ადაპტირება პროზაულ ფორმაში, 'დაუსრულებელი მოთხრობები' ისეთ სახეს ატარებს, როგორიც მათ ტოლკინმა დაუტოვა. რებულის სახელწოდება თავად მეტყველებს წიგნის შესახებ - რამდენიმე ამბავი, რომელიც აქ შეგხვდებათ, დაუსრულებელ ფორმას ატარებს. ამასთან, რედაქტორი (ამ შემთხვევაში - კრისტოფერ ტოლკინი) ცდილობს, კომენტარებით და შენიშვნებით აანაზღაუროს სიცარიელეები. სრულიად მოულოდნელად გამომცემლობისათვის და რედაქტორისათვის, ამ წიგნმა შეასრულა დიდი როლი მკითხველთათვის. თუმცა, ეს არც იყო უცნაური. მასში, მაგალითად, გარდა ყველაფრისა, წარმოდგენილია ნუმენორის კუნძულის დეტალური აღწერა და ნუმენორის ერთადერთი გადარჩენილი ლეგენდა (გარდა არ-ფარაზონის დიდი შეცდომისა), ალდარიონსა და ერენდისზე. წიგნს ასევე ახლავს ნუმენორის რუკაც. 'დაუსრულებელი მოთხრობების' წარმატების გამო ასევე გამოიცა 'შუამიწეთის ისტორიის' 12 ტომეულიც, რომელშიც ბევრი საკითხი უფრო ვრცლად იქნა მიმოხილული, არდას შექმნიდან - უკანასკნელ წლებამდე.
ახალი სტატიები
პერსონაჟების სარჩევი
მეგობარი საიტები
ციტატები
დასაბამი იყო ერუ, ერთადერთი მამა ყოველთა, რომელსაც არდაში ილუვატარს უწოდებენ. პირველად აინურები შექმნა, წმინდა სულები, ნაყოფი თავის აზრებისა და ფიქრებისა; ისინი მასთან იყვნენ, როცა ჯერ სხვა არაფერი შეექმნა. გამოელაპარაკა და მისცა მათ თემა მუსიკის შესათხზველად; აინურები ამღერდნენ და ილუვატარი სიხარულით აღივსო. თუმცა, დიდი ხნის განმავლობაში აინურები მხოლოდ თითო-თითოდ ან წყვილ-წყვილად მღეროდნენ, სხვები კი უსმენდნენ. ვინაიდან სიმღერაში თითოეული მხოლოდ იმ ნაწილს აღიქვამდა ილუვატარის ჩანაფიქრისა, რომლისგანაც წარმოიშვა. თუმცა, საკუთარი ძმებისთვის ყურისგდებით, ყველა ნელ-ნელა იზრდებოდა. თანდათან, რაც უფრო მეტს იგებდნენ, აინურები მით უფრო ხმაშეწყობილად და ჰარმონიულად მღეროდნენ.
სილმარილიონი
